Genetics consults

ลูกรักของแม่

 

แม่ไปหาหมอ ที่โรงพยาบาลหญิง  Brigham hospital เมื่อลูกอายุได้ 18 วีค เพื่อตรวจ อัลตร้าซาวน์แบบละเอียด และ กับผู้ เชี่ยวชาญด้านนี้ พร้อมกับได้รับ ใบสั่งให้ไปปรึกษา กับหมอ ด้าน พันธุกรรมด้วย

วันนั้นแม่ตื่นเต้นมากที่สุด เพราะ แม่รู้ว่า แม่สามารถรู้เพศของลูกแน่แท้ แม่ได้แต่พูดกับลูกว่า ลูกรักของแม่ อย่าเป็นเด็กขี้อาย นะ ขอให้แม่รู้นะลูก ว่า หนูของแม่ เป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เพราะความรู้สึกของแม่ ลูกคือลูกชาย แต่หมอก็บอกอีกว่า ไม่แน่หากเด็กหนีบ ก็ไม่สามารถเห็นได้ แม่เลยบอกกับลูกก่อนวันที่แม่กับแดดดี้จะเดินทางไปโรงพยาบาลหญิง แห่งนี้

 

เมื่อแม่ไปถึง ก็ได้รับการตรวจ จากเจ้าหน้าที่ ตอนที่ตรวจ เจ้าหน้าที่น่ารักมาก บอกหมดเลยว่า เห็นเส้นเลือดทั้งสามแบบ ของลูก คือเส้นเลือดดำ เส้นเลือดแดง และ เส้นเลือดที่เข้าสู่หัวใจ มองเห็นตับ ปอด ไต กระดูกไขสันหลังทุกอย่างดี และ ดู แล้วไม่มีโรค อันตรายใดๆ เกี่ยวกับการท้องเช่นพวก กระดูกสันหลัง ปากแหว่งเพดานโหว่อะไรแบบนั้น การตรวจ อัลตร้า ซาวน์ ครั้งนี้  หมอต้องการ ตรวจในรายละเอียดพวก ประเมินอายุของลูกว่า ขนาดเหมาะสมกับอายุครรภ์ไหม  อัตราการเจริญเติบโต  ตำแหน่งของรก ตำแหน่งของลูก การเต้นของหัวใจ  ปริมาณน้ำคล่ำในมดลูก  จำนวนเด็ก  พิการแต่กำเนิดบางชนิด เช่น หัว กระดูกสันหลัง แขน ขา หัวใจ  ติดตามการเต้นของหัวใจขณะคลอด 

 

ซึ่งเมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจไปตรวจมา เค้าก็บอกว่า อยากรู้ไหมว่าได้ลูกสาวหรือลูกชาย แม่ก็ตอบทันทีเลยว่า แน่นอน อยากรู้มาก และใจแม่อยากได้ลูกชาย แม่ ต้องขออธิบายตรงนี้ว่า แม่ไม่ใช่พวกที่อยากเลือกเพศของลูกเลย แต่ที่แม่เลือก ที่จะมีลูกชายเพราะจากการที่แม่ศึกษามาแล้ว ว่า การเป็นโรคไธรอยด์ในแม่ ลูกสาวจะ เป็นพาหะ ในการนำโรคนี้ได้สูงกว่า เด็กชาย สำหรับในรุ่นถัดไป แม่ไม่อยากเสี่ยงที่สำคัญ โรคไธรอยด์ของแม่ หมอบอกว่าเกิดในครอบครัว แม่ เช็คย้อนไปถึงรุ่น คุณทวด บ้านเราทั้งฝ่ายคุณตาคุณยายไม่มีใครเป็นเลยลูก ก็ต้องตอบว่า เป็นกรรมของแม่ เอง เป็นกรรมเก่า และ แม่ไม่อยากให้ลูกเป็นนะลูกนะ

 

เมื่อ เจ้าหน้าที่ดูแล้ว เจ้าหน้าที่ตอบได้คำเดียวเลยว่า มองสิ เห็นชัดไหม นั่นล่ะ ไอ้หนู ของแท้ หัวใจแม่ พองโต และ เป็นครั้งแรก ที่ แม่ท้องแล้วผ่อนคลาย มากขึ้น จากนั้นเจ้าหน้าที่ไม่สามารถบอกอะไรได้มาก เพราะเป็นนโยบายของที่นี่ แม่ก็ต้องรอผล และ รอฟังจากคุณหมอผู้เชี่ยวชาญมา ตรวจอีกครั้ง ระหว่างรอคุณหมอ แม่ก็มองหน้าคุณหมอไปด้วย ระหว่างที่คุณหมอตรวจท้อง แม่ และมองทางจอ ผลอัลตร้าซาวน์ คุณหมอหน้านิ่วคิ้วขมวด ทำเอาแม่ ใจคอไม่ดีเลยว่า ลูกแม่จะเป็นไง มีอะไรมีปัญหาไหม

 

ผ่านไป ด้วยความกดดันราวๆ 5 -10 นาทีได้ แม่ เหนื่อยมาก เพราะการตรวจอัลตร้าซาวน์ครั้งแรกใช้เวลา ร่วม ชั่วโมง ต่อมาอีก รอบจากคุณหมอ ซึ่งแม่ว่า ความอดทน และ ความกดดันของแม่ สุดโต่งแล้ว ยิ่งมาเห็นหน้าคุณหมออีก แม่ว่า แม่ เครียด จนสุดท้าย ก่อนแม่จะเอ่ยอะไรออกมา คุณหมอพูดว่า baby is beautifully perfect เท่านั้นแหล่ะลูกรักของแม่ ที่ภาษาไทยเค้า ว่า ยกภูเขาออกจากอก เป็นอย่างไร ความรู้สึกของแม่ เป็นอย่างนั้นจริงๆ มันโล่ง ยินดี และ ปิติ อย่างบอกไม่ถูก

 

ต่อมา คุณหมอได้ ปริ๊นท์รูปของลูกให้แม่กับแดดดี้ เราสองคนถนอม รูปนั้น อย่างดี เสมือนรูปนั้น บอบบางเหมือนตัวลูกเลยและ คุณหมอบอกว่าเราต้องปรึกษาเรื่องพันธุกรรมอีกที แต่ เมื่อผลการตรวจ เป็นแบบนี้ แม่กับแดดดี้บอกว่า เราไม่มีเหตุผล อะไร หรือ มีคำถามอะไรที่จะถามกับหมอด้านนี้อีก เพราะลูกสมบูรณ์ดี ลูกเป็นสิ่งที่แม่ ดีใจมากที่สุด ว่าอย่างน้อยลูกของแม่ ได้ต่อสู้อย่างถึงที่สุด กับยาที่แม่ ทาน มา ร่วม สามเดือน เก่งมากลูกแม่

 

และ แม่ก็ท้องอย่างมีความสุขไปได้ไม่นาน แม่มีอาการ Heart burn((น้าขิม แปลว่ากรดเอ่อ)) อย่างรุนแรง เมื่อเข้าสัปดาห์ที่ 22 และ ในสัปดาห์นี้แม่รู้สึกได้ถึง ลูกดิ้น ขณะ ที่แม่ กำลังยืนทำกับข้าวอยู่ แม่ร้องกรี๊ดๆๆๆ เรียกแดดดี้ว่า แม่รู้สึก แม่รู้สึกว่า ลูกดิ้น ลูกขยับ นับแต่นั้น มา เราสองคนสนิทกัน แม่จะคุยกับลูก และเล่นกับลูกผ่านหน้าท้องของแม่นั่นเอง 

     Share

<< Operation TimeHeart burn and play time >>

Posted on Mon 27 Nov 2006 6:49