Fly with the baby

ลูกรักของแม่

 

เข้าเดือนที่ 7 คุณปู่ของลูก แต่งงานใหม่ คือ เดือน กันยายน ปี 04 เราสามคนพ่อแม่ ลูก ต้องเดินทางด้วยเครื่องบิน ครั้งแรกและ ครั้งนั้นประสบการณ์ใหม่ๆ ด้วยคือ  Francis Hurricane ได้พัดผ่าน รัฐฟลอริด้า แม่จะบันทึกให้ลูกได้รับรู้ไว้นะลูกนะ

 

ก่อน วันที่เราเดินทาง ไปฟลอริด้า แม่อ่าน เก็บเกี่ยวข้อมูลการเดินทางด้วยเด็กทารก เป็นอย่างไร และ พูดคุยกับคุณหมอ ส่วนตัวของลูก  แม่ศึกษาจนเข้าใจ และ มั่นใจแล้วว่า แม่พร้อมเดินทางกับลูก แม่ก็เพคของ เตรียมพร้อมอย่างดี แน่นอนสิ่ง ที่ต้องเพค คือ กระเป๋า ของใช้ส่วนตัวของลูก เชื่อหรือไม่ เด็กตัวน้อย สมบัติ เยอะกว่า คนตัวโต ๆ อย่างแดดดี้ เสียอีก

 

สิ่งที่แม่เตรียม คือ ผ้าอ้อม น้ำ ขนม ของเล่นที่ลูกชอบ ซึ่งแม่ซื้อมาก่อนแล้ว และให้ลูกเล่นเพียงแป๊บเดียว เมื่อลูกเห็น อีกครั้ง ลูกจะได้ไม่เบื่อเมื่อลูกได้เล่นบนเครื่องบิน เสื้อผ้า และถุงพลาสติก สำหรับใส่ผ้าอ้อมสกปรก เสื้อผ้าสกปรก กรณีเผื่อลูก อาเจียน หรือ เลอะเทอะจาก กิจกรรม ผ้าอ้อมของลูก และ แม่เองก็ต้องเตรียมเสื้อผ้าของแม่ พิเศษ 1 ชุดด้วย เผื่อ อะไรๆ ของลูก กระจายมาเผื่อแม่นะลูก  ยา อันนี้สำคัญมาก เพราะ แม้ว่า เป็นการบินระยะสั้น แต่แม่ก็ไม่อยากเสี่ยง แม่พกเตรียม ไว้ คือ พวกยาแก้ไข้ แก้ท้องอืด เท่านั้นเอง หมอ ส่วนตัวแนะนำให้ใช้ยา แก้แพ้ ให้กับ ลูก เพื่อที่จะให้ลูกนอนหลับ บนเครื่องบินสำหรับแม่ แม่มองเห็นว่า ทำไม เราเป็นแม่ เราต้องมีวิธีจัดการได้สิ ทำไมต้องให้ยากับลูก และ แม่เองก็เห็นแม่ หลายคน ที่ ยินที่ที่จะให้ยากับลูก แต่ แม่ไม่ทำอย่างนั้นแน่ๆ เพราะแม่รู้จักลูกของแม่ ดี และ ยิ่งไปกว่านั้น ยาแก้แพ้ ไม่ได้มี แค่ผลทำให้เด็กง่วงนอนอย่างเดียว สำหรับเด็กบางคนให้ผลตรงกันข้ามคือ ยิ่งคึกคัก ยิ่งตื่น ซึ่งแม่ ไม่อยาก ใช้ยาอะไรกับลูก ของแม่ทั้งนั้น แม่ไม่เห็นความจำเป็น

 

การเดินทางของเราก็ผ่านไปได้ด้วยดี แม่ไม่ให้นม แก่ลูกเลย จนรอให้ลูกเกือบจะหิว ระหว่างนั้นแม่จะให้ขนมเล็กๆ น้อยๆ กับ ลูกบ้าง แม่จะวางแผน กำหนดเวลา ไว้อย่างดี ว่าให้นม ลูกตอนนี้ ตอนจะขึ้นเครือ่งลูกจะหิวตอนไหนยังไง เพราะ เมื่อเครื่องบิน กำลังขึ้น และ กำลังลงจะทำให้ลูกปวดหูได้ แม่ ก็เตรียมไว้เลย ระหว่างกำลังไต่ระดับแม่ก็จะให้นมลูก ซึ่งลูกของแม่ ก็ได้นม และ เหนื่อยได้ที่หลับตลอดการเดินทาง ซึ่ง เป็นการเดินทางไปและกลับที่แสนประทับใจของเรา เนื่องจาก เป็นการบินระยะสั้นด้วยนะ แม่ว่า เพราะแค่ 3 ชม เท่านั้น จากบอสตัน ไป จอร์เจีย จอร์เจียไปฟลอริด้า

 

แต่ เมื่อถึงฟลอริด้าอากาศคงร้อนมากหรืออย่างไร ลูกงอแง พอสมควร แม่เลยจัดการ เช็ดเนื้อเช็ดตัวก่อนออกจากสนามบิน ลูกก็สบายตัว ขึ้นมาหน่อย แม่ให้นมอีกครั้งลูกก็หลับไปอีกที ระหว่างเดินทางไปบ้านคุณปู่

 

วันที่คุณปู่แต่งงาน มีการ พยากรณ์อากาศว่า วันรุ่งขึ้น จะมี เฮอร์ริเคน เข้า ประชากรของรัฐฟลอริด้า ทำการอพยพ บางส่วน แต่คุณปู่บอกว่า เขตที่คุณปู่อยู่เป็นอ่าว ยังไงๆ ก็ไม่มีปัญหา เพราะ ลักษณะทางภูมิประเทศนั้นเอง งานแต่งงานคุณปู่ผ่านไปได้ด้วยดี ลูกเป็นเด็กน่ารัก ไม่งอแง ตลอด พิธีแต่งงาน ลูกยังสนุกสนานกับการได้ยินเสียงเปียนโน และได้เล่น กับ ญาติๆ แดดดี้อีกหลายคน ลูกเป็นเด็ก อารมณ์ดีมาก ซึ่งแม่ พอใจมากนะลูกนะ นั่นหมายถึงสภาวะทางอารมณ์ และ การเข้าสังคมของลูกในวัยทารก เป็นไปได้ดี

 

ในวันแต่งงานของคุณปู่ช่วงบ่าย พายุเริ่มเข้า เราสามคนนอนกันในห้องนอนคุณปู่ ได้ยินเสียงลม เสียงฝนที่สำคัญต้นไม้ ต้นใหญ่ อยุ่นอกบ้านเราได้ยิน เสียงมันแกรกกราก แม่นอนกอดลูกแน่นเลย เพราะ แม่คิดว่า หากต้นไม้ล้มหรืออย่างไร  ลูกของแม่จะได้ปลอดภัย อย่างน้อยก็ อยู่ในอ้อมอกของแม่ แม่จะดูแลลูกอย่างดี

 

ตื่นเช้ามา คุณปู่บอกว่า บ้านข้างๆ ต้นไม้หัก โค่นล้มใส่บ้าน ปักทะลุหลังคาเลยก็มี เรา เดินๆไปรอบหมู่บ้านดูความเสียหาย เห็นแล้ว ก็ อดตื่นตระหนกไม่ได้กับภัยธรรมชาติ เพราะมันเป็นสิ่งเหนือการควบคุมจริงๆ

 

เราอยู่บ้านคุณปู่ สี่วัน เราก็บินกลับบ้านกันนะลูก แม่ก็ปฏิบัติเหมือนเดิม เหมือนขาไป ลูกของแม่เก่งมาก ทำให้แม่เบาใจในการเดินทางกับลูก เพราะแม่ วางแผนว่าจะเดินทางกลับไทย ไปหาครอบครัวของแม่ เดือน พฤศจิกายน กับลูก แล้วแดดดี้จะบินตามไป

 

กลับจากบ้านคุณปู่ ลูกของแม่ ก็คลานคล่องปรื๋อ ซึ่งผ่านไป เพียงแค่ 7 เดือนกับ 1 อาทิตย์ ลูกแม่ กลายเป็น เด็กเคลื่อนไหว ด้วยความเร็ว เท่ากับใจพาไปนะลูกนะ แค่นั้นแหล่ะ ข้าวของทุกสิ่งทุกอย่างที่ลูกมองไว้ มันก็ กระจัดกระจาย ลูกสนใจใฝ่รู้ ไปเสียทุกสิ่งโดยเฉพาะ ครัว แม่เลยมี ช่องส่วนตัวให้ลูกรื้อเลย หม้อไห กระทะ รื้อให้พอใจลูก และ ดูเหมือนลูกจะมีความสุข กับการมีช่องรื้อส่วนตัวเสียด้วย

     Share

<< Mommy 101Mother instinct >>

Posted on Fri 8 Dec 2006 0:39