Bite and Bruise

ลูกรักของแม่

 

ระหว่างที่อยู่เมืองไทย ลูกโดนมด แมลง ยุงกัด ลูกเสียผิวแดง เยินไปหมด แม่เห็นแล้วสงสารลูกแม่เสียจริงเชียว

เอาไปหาหมอผิวหนัง หมอบอกว่า เด็กที่เกิดและเติบโต ต่างประเทศมักจะมีปัญหา เมื่อโดนยุงหรือมดเมืองไทยกัด เพราะไม่มีภูมิคุ้มกัน ((ปีที่แล้วก็โดนแบบนี้นี่น่าทำไมไม่สร้างภูมิคุ้มกันนะลูก)) หมอเลยให้ยามาทาป้องกันอักเสบ และ ป้องกันการคัน แต่นะลูก ลูกก็โดนกัด แบบป้องกันยากเสียจริงๆ เมืองไทยยุงเยอะจริง มดก็แยะ แม่ก็ เออ กัดไป ก็ทายา ไปนะลูกนะ

 

จน แผลที่แขนลูกที่โดนกัดเกือบจะซ้ำรอยเดิม แม่ทายา ให้แล้วแต่ ไม่วายอักเสบขึ้นมา แม่ต้องเอาไปหาหมอ แล้วหมอก็ ต้องให้ยา ทานแก้อักเสบมา แล้ว ก็แซวว่า อย่าให้โดนกัดซ้ำที่เดิมสิ ลูกเลยฉลอง ความน่ารักของคุณหมอ ตอนคุณหมอ จับแขน ลูกกัดมือหมอเสียเลย คุณหมอ ยังบอกเลยว่า ดุนี่น๊า แต่ทำไมแพ้ยุง คุณหมอน่ารักมากลูก

 

ยิ่งกว่านั้น บ้านคุณตา เป็นชั้น เป็นพื้นยกชั้นหลายระดับ ลูกก็มีของเล่นใหม่คือ ช้างน้อย แต่มีล้อ เอาไว้ขี่ ลูกก็ ขี่แล้วก็ เข็นตัวเอง อย่างเร็วและแรง ลูกเอ๊ย ชน โน่น นี่นั่น เสียกระจุย แม่ยัง หวาดเสียวเลยว่า หากลูกชนแรง แล้ว แรงกระแทก

มันจะทำให้ลูกตัวลอย แล้วไปชน เฟอร์นิเจอร์แล้วลูกก็จะเจ็บตัวนะ แม่ก็คอยระวังตลอด

 

ลูกนับวัน นับวันจะมีความคล่องตัวกับการขี่ช้างน้อยตัวนี้เข้าไปทุกที น้องตะวันเองเห็นลูกเล่น หรือ ขี่ช้างตัวนี้เมื่อไหร่เป็น ต้องหนี ซุกซุน เพราะลูก นิสัยก้าวร้าวและสนุกกับการได้ชน ลูกเเห็นน้องตะวันไม่ได้เลยเช่นกัน จะวิ่งเข้าไป แล้วตั้งท่าพุ่งชน ใส่น้องเป็นประจำ แม้กระทั่งวิ่งชนแม่เองก็เคย แม่ต้องกำราบให้จดจำกันก็หลายหน โดยเอาช้างออกไปวางนอกบ้านไม่ให้ เล่นไม่ให้ขี่ ลูกก็จะร้องเสียจนบ้านจะแตก เดือดร้อนคุณตา ผู้ทนเสียงร้องไม่ได้ต้องไปหยิบมาให้ลูกได้ประลองฝีมือ ในการ ซิ่งช้างของลกจนได้

 

วันหนึ่ง ลูกคิดอะไรของลูกแม่ก็ไม่รู้ ลูกนั่งรถเข็นช้างน้อยนี่ล่ะ ยังกะมอเตอร์ไซค์วิน เลยลูก พุ่งเต็มแรง ลอย ข้ามห้องรับแขก พุ่งเข้าห้องหน้านิ้ง ซึ่งระดับพื้นต่ำกว่า ลูกลอยหัวฟาด หน้าผาก ปูด อีกแล้ว แม่เห็นคาตา ลูกร้องเสียจนปากเขียว แม่ใจเสีย หมดเลย แต่ดีหน่อย ตอนนั้นน้านิ้งอยู่ด้วย น้านิ้งรีบเช็ค ก็บอกว่าไม่เป็นไร แค่ หัวปูดธรรมดา แม่กับแดดดี้ได้แต่มองหน้ากัน พูดไม่ออก เพราะนี่เป็น ครั้งที่ลูกหัวปูดมากที่สุด แต่ยังดีน้านิ้งจัดยาให้ทายา และ ดูอาการ ไม่เกิน ห้านาทีลูกก็เริงร่าได้เหมือนเคย น้านิ้งเลยบอกแม่ว่า เตรียมยาแก้ อักเสบแก้ช้ำไปด้วยละกัน ตอนแม่กลับมาที่นี่ เพราะน้านิ้งรับประกันเลยว่า แม่ได้ใช้มันแบบนับครั้งไม่ถ้วนแน่ๆ เลย

 

แข้งขา ลูกเขียว ไปทุกที่ ลูกซน ชนิด หลายๆคน ส่ายหัว แรงพลังของลูกมันมากเสียจน ผู้ใหญ่ในบ้านของคุณยาย ถามว่า ไม่คิดจะหลับจะนอนบ้างหรือยังไง นั่นสินะลูก ลูกคงสนุก และมีความสุขกับ สภาพบรรยากาศแบบนี้ได้เล่น ตลอดวัน อุ่น ร้อน สบาย ไม่เหมือนที่นี่ เพราะ หน้าหนาวอันยาวนาน

 

     Share

<< No baby on board-Long journey2 Year check up >>

Posted on Sun 28 Jan 2007 6:43