Bugy friendly

ลูกรักของแม่ -  บันทึกอันนี้ ย้อนหลังช่วง Summer 06 แม่แปลจากฉบับภาษาอังกฤษมาเป็นภาษาไทยนะครับ

 

ช่วงหน้าร้อนแบบนี้  แมลง และ สัตว์ตัวน้อยตัวนิด ออกมาเยอะเชียว แม่เอง เป็นคนที่กลัวแมงมุมที่สุดในโลก กลัวชนิดที่เรียกได้ ว่า โฟเบีย เลยทีเดียว แม่รู้ว่า การเติบโตด้วยความกลัวแบบนี้ เป็นความกลัวที่ไม่มีเหตุผล และ ทำให้ชีวิตไม่มีความสุข เพราะต้องหวาดระแวงตลอดเวลา แม่เลยสอนลูกให้เติบโตด้วยความมั่นใจและเข้าใจ ถึงสัตว์ ตัวเล็กตัวน้อย รอบๆ ตัวของลูก ว่าอันไหน อันตราย อันไหน ไม่อันตราย 

 

ลูกของแม่เลย มีเพื่อน เป็นสัตว์ตัวน้อย ตัวนิดมากมาย ทั้งแมลง จั๊กจั่น ยิ่งช่วงหน้าร้อน จั๊กจั่น มาลอกคราบ หลัง บ้านเราเป็นจำนวนมาก ลูกจะมีความตั้งใจ และ มีความอดทนในการรอคอย ดู จั๊กจั่นค่อยๆ คลานออกมาจากคราบ แม่ ภูมิใจ ที่ลูกรู้จัก มีความอดทน และ รอคอยได้ เพราะด้วยวัยของลูก สองขวบ ครึ่ง แม่ว่า ความอดทนหรือรอคอย อะไรเป็น ระยะเวลานาน มันจะน่าเบื่อ แต่สำหรับลูก ลูกจะค่อยๆ บอกค่อย อธิบายแม่ว่าตอนนี้ จั๊กจั่นออกมาแค่ไหนแล้ว และ ลูกจะค่อยๆ เก็บสะสม เปลือก หรือ คราบ ของ จั๊กจั่น ไว้เรื่อยๆ แม่ก็อดตื่นเต้นไปกับลูกด้วยไม่ได้ เพราะกิจกรรมหน้าร้อน ของลูกสนุกสนาน มากเหลือเกิน กับธรรมชาติสวยงาม รอบๆ ตัว

 

พอตกเย็นหน่อย เราก็จะได้พบเห็น หิ่งห้อย แม่เองตื่นเต้นเสียยิ่งนัก เพราะแม่ เติบโตในเมืองใหญ่ตลอดเวลา แม้กระทั่งย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วก็ตามที ก็ยังอาศัยอยู่ในเมืองใหญ่ ซึ่ง แม่ก็ไม่ได้เห็นหิ่งห้อย บ่อยครั้งนัก เมื่อเราได้มาเห็น หิ่งห้อย ครั้งนี้ มันคือ ครั้งแรกของลูก และ เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีของแม่ ที่ได้เห็นหิ่งห้อยไปพร้อมๆ กับลูก

 

แดดดี้ให้ลูกหัดจับหิ่งห้อย แล้วก็เก็บใส่ในกล่องเพื่อทำโคมไฟหิ่งห้อย เมื่อลูกได้ปริมาณพอสมควร และ เริ่มมืดมากแล้ว ลูก ก็จะเห็น แสงสว่างจากหิ่งห้อย ลูกมีความสุข และมีความเข้าใจ และถนอม ระวังที่จะประคองหิ่งห้อย ให้มีชีวิตต่อไป เพราะ ลูกบอกว่า พรุ่งนี้ลูกจะได้เห็น หิ่งห้อยเหล่านี้อีก เพราะ เราจะปล่อยไปทุกครั้ง เมื่อเราได้มองแสงสี แห่งความงามของธรรมชาติ ได้อย่าง พอใจ และ ขอบคุณแล้ว

 

นอกจาก พวกแมลงเหล่านี้แล้ว ลูกยังสนุกสนานกับการได้จับไส้เดือน  แม่ก็ได้อธิบายว่า การที่เรามีไส้เดือน ไว้ช่วยพรวนดิน ทำให้ ต้นไม้เติบโตแข็งแรง ลูกก็จะค่อยๆ จับ เพราะมีครั้งหนึ่งลูกจับแรงไปหน่อยตัว ไส้เดือนขาดสองท่อน แม่เห็น ว่าลูกเสียใจ ลูกกล่าวคำขอโทษ กับไส้เดือน แม่ก็อธิบายไปว่า ต่อไปต้องทำอย่างไร บางครั้งลูกเล่นเพลิน หรือ เจอสิ่งอื่น ที่ลูกสนใจมากกว่า แต่ลูกไม่อยากละทิ้งเพื่อนตัวนิดตัวน้อยของลูก ลูกจะฝากไว้ในมือแม่ แม่ก็ต้องจับต้องกำเอาไว้รักษาให้ลูก แม่ซึ่งไม่เคยเป็นเพื่อน สนิทกับสัตว์เหล่านี้ ตอนนี้ กลายเป็นเพื่อนสนิท สนมกลมเกลียวไปกับลูกด้วย

 

พวกกบตัวน้อยตัวนิด แม่เจอในห้องนอนลูก ลูกเก็บใส่กระเป๋ากางเกงไว้ แม่ยังงง เลยว่า แอบไว้ตอนไหน เผลอ เอามาอาบน้ำด้วย กัน จนแม่ต้องอธิบายว่า มันจะทำให้ลูกป่วยหรือ ทำให้กบป่วยได้ นั่นล่ะลูกถึงจะยอมให้แม่ เปลี่ยนน้ำในอ่าง ใหม่ การมีลูกชายของแม่ เหมือนแม่ได้เปิดโลกทัศน์ใบใหม่ของแม่ แม่ ได้เห็นความสดใส และ ความจริงใจ ของลูกต่อ เพื่อนตัวน้อยของลูก เพราะสิ่งที่ลูกตั้งคำถามทันทีที่ตื่นมาคือ เจ้าตัวนั่นตัวนี้ไปไหน แม่ต้องปล่อยไปบ้างนะลูก เพราะกลางคืนสภาพในบ้านของเราอาจจะหนาวเย็นเกินไปสำหรับ สัตว์บางชนิดนะลูก

 

อย่างแมงมุมเพื่อนรัก แม่กลัวแสนกลัวนักหนา เมื่ออยู่ต่อหน้าลูก แม่เองก็ต้องแสดง อาการปกติ ข่ม ตาข่มใจ ให้ ทำให้นิ่ง เพราะ แม่ไม่อยาก ให้ลูกกลัวหรือรับ สิ่งที่แม่ เป็น ลูกก็เป็นเด็กไม่กลัว อะไรในสายตาของแม่ ณ ตอนนี้ บางครั้งมันก็ดี บางครั้งแม่เองต้องคอยระวัง เพราะด้วยวัยของลูก ลูกยังเล็กนักที่จะแยกแยะว่าอันไหนอันตรายอันไหนไม่อันตราย แต่อย่างน้อย ตอนนี้แม่ก็มีองครักษ์ตัวน้อยๆ คอยระวัง แม่ ให้ออกห่างจากแมงมุม แม่ก็ภูมิใจแล้วลูก เพราะแม่บอกว่า แม่ไม่ ชอบแมงมุม และ ไม่ชอบเล่นกับแมงมุม ให้ลูกช่วยดูแลแม่ และ ป้องกันแมงมุมเข้ามาใกล้แม่นะลูก เพราะแมงมุมบางชนิดอาจจะ กัด และ เป็นอันตรายมากๆ ซึ่งแมงมุมที่นี่ ขนาดเล็ก มากๆ เรียกว่า แมงมุมสีน้ำตาล จะกัด แล้วจะ ทำลายเนื้อเยื่อที่โดนกัด และ เนื้อเยื่อตรงส่วนที่โดนกัด จะตายไป ดังนั้นแม่ได้สอน และได้อธิบายให้ลูกฟัง ว่า แมงมุมเป็นสัตว์ที่กัด ดังนั้นลูกต้องระวัง และ แม่ก็ได้เรียนรู้ว่า ลูกระวังอยู่เช่นกัน และ ลูกก็จะตะโกนบอกแม่ และแดดดี้เสมอว่า แมงมุมอยู่ตรงไหน แล้วลูกเองก็ ทำท่าภาคภูมิใจมากที่สามารถ ปกป้องแม่ได้ ขอบคุณนะครับ อัศวินตัวน้อยของแม่

     Share

<< Activities-Toddler yearER is a friend >>

Posted on Tue 13 Mar 2007 5:18