Fall Holiday

ลูกรักของแม่

 

ช่วงปีนี้ ลูกของแม่ เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ลูกมีความเข้าใจเกี่ยวกับฤดูกาล เข้าใจเกี่ยวกับเทศกาล ฮอลิเดย์ต่างๆ มากขึ้น แม่เองได้ใช้ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเราสองคน คือการเดินรอบๆ หมู่บ้าน ในระยะนี้ เป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วง ลูกของแม่จะเห็นใบไม้ ต่างๆ ร่วงหล่น แม่จะใช้สิ่งต่างๆ สิ่งรอบตัว สอนลูก รูปร่าง สีสันของใบไม้ ต่างๆ เราสองคนมีความสุขกันเหลือเกิน เก็บใบไม้รูปร่างและสีสันสวยๆ มาแลกกันดู แม่ดีใจที่ลูกรู้จักซึมซับและ พร้อมที่จะรักสิ่งแวดล้อม พอใจที่ได้มีต้นไม้ ต้นใหญ่ รอบๆตัว มีกระรอก มีกระต่าย มีกวางแว่บๆ ให้เราเห็นบ้าง แม่ว่า ลูกค่อนข้างโชคดี เมื่อเทียบกับเด็กที่ต้องเติบโตในสังคมเมือง อย่างน้อย แม่กับแดดดี้ ก็ตัดสินใจถูกระดับหนึ่งว่า ลูกได้ใกล้ชิดธรรมชาติ และได้เรียนรู้สิ่งรอบตัวได้ ด้วยจิตใจ และ ความรู้สึกของลูกเอง แม่ว่ามันมั่นคงและซึมซับจดจำได้ดีกว่า เมื่อลูกโตขึ้น เพราะแม่ คิดจากตัวเองว่า เมื่อแม่ มีความประทับใจอะไรมากๆ แล้วส่วนใหญ่มาจากความทรงจำในวัยเด็กทั้งนั้นเลย แม่เลยอยากให้ลูกมีความสุข ความสนุก สนาน และ ความทรงจำที่ลูกจะได้นึกถึงในวัยเด็ก เป็นความทรงจำที่งดงามนะลูก เพราะเมื่อวันหนึ่งที่แรงพลังมันอ่อนล้าลง เมื่อลูกได้หลับตา เห็นภาพวัยเด็ก ของตัวเองแรงพลัง และความสุขเหล่านั้นมันจะทำให้ หัวใจของลูกยิ้มได้นะลูก

 

บางบ้านก็เริ่มตกแต่ง บ้าน ด้วยเทศกาลฮาโลวีน โดยมี แต่งแบบน่ากลัวก็มี แต่งแบบน่ารักก็มี แล้วแต่ ศิลปะ และความคิด ความสนุกของเจ้าของบ้านแต่ละบ้านจะตกแต่งกันไป แม่เริ่มเห็นว่าลูกได้สังเกตได้ถาม ถึงสิ่งต่างๆ เหล่านั้น แม่เองก็ได้เริ่มสังเกตุแล้วว่าลูกได้พัฒนาการเรื่องเกี่ยวกับความกลัว อาจจะเร็วซักนิดสำหรับวัยของลูก แต่แม่ไม่แปลกใจ เพราะพัฒนการของลูก ในด้านต่างๆ ค่อนข้างไว เมื่อลูกแสดงอาการ กลัวหรือขัดขืนที่จะเดิน หรือเห็นหุ่นไล่กา แม่จะอุ้ม แล้วจะบอก จะอธิบายกับลูกว่ามันคือของตกแต่ง เพื่อความสนุก ความสวยงาม สำหรับเทศกาล ฮาโลวีน แม่ก็อธิบายเท่าที่ แม่คิดว่าง่ายและ เข้าใจสำหรับ เด็กตัวน้อยๆ ในอ้อมกอดของแม่จะเข้าใจได้

 

ลูกก็จะบอกแม่ เมื่อเราเดินผ่านบ้าน และ อาคารต่างๆ ในวันต่อมา ว่าของที่เค้าตกแต่งเหล่านั้น มันคือ การตกแต่งเพื่อให้เข้ากับเทศกาล เท่านั้นเองไม่สามารถทำอะไรได้หรือทำให้ลูกต้องกังวล

 

ยิ่งฮาโลวีน ลูกของแม่ ดูเหมอืนจะเข้าใจแล้ว เทศกาลนี้ได้เข้ามา ลูกของแม่ได้แต่งตัว เป็นช้างน้อยแสนน่ารัก ซึ่งจากปีก่อน เป็นช้างน้อยเจ้าน้ำตา ไม่ยอมใส่เลย ปีนี้ลูกกลับสนุกสนานและมีความสุขกับชุดช้างน้อยของลูกเหลือเกิน อายุ และวัยช่างมีความแตกต่างในการเรียนรู้เสียจริงๆ ลูกเริงร่ากับช้างน้อยของลูกเสียจริง ส่ายหัวไปมา เจอ เพื่อนบ้านก็จะบอกเค้าว่า ลูกเป็น ช้างนะ เรียกเสียงหัวเราะ แกมเอ็นดูเสียไม่ได้

 

ลูก มีความกล้าสามารถที่จะเข้าหา บางบ้านซึ่ง มีเสียงและ สี ตกแต่งได้ น่ากลัวทีเดียว แต่ลูกก็สนุกกับคำว่า Trick or treat เสียมากกว่าที่จะ กลัว หุ่นไล่กา กลัวหุ่น กลัวสิ่งที่เอามาตกแต่ง ลูกมีความสุขกับช๊อกโกเลต และ ขนมต่างๆ ที่ลูกได้รับมามากมาย กว่าแม่จะจัดการให้ลูกหลับนอนได้ ก็ต้องคุย ต้องฟังเรื่องเหล่านี้ ครั้งแล้วครั้งเล่า แม่เองก็สนุกที่จะฟังนะลูก เพราะเรื่องที่ลูกเล่ามันเหมือนเสียงสวรรค์ จับใจแม่ยิ่งนัก ยิ่งลูกพยายามที่จะจัดสรรคำ พยายามที่จะเล่า แม่รู้เลยว่าลูกมีความสุขแค่ไหน เมื่อลูกหลับแล้วแม่เองต้องแอบ เอาขนมบางส่วนทิ้งเนื่องจากแม่มองเห็นแล้วว่ามันเป็นขนมไร้คุณภาพเสียจริง แม่ ก็ไม่อยากจะว่า ใคร เกี่ยวกับ คุณภาพของ การให้ ขนมเด็ก เพราะ อย่างน้อยเค้าก็ทำให้เด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่งได้มีความสุขแล้ว อย่างนี้ ก็ถือว่าเค้าทำดีที่สุดแล้ว เค้าไม่มีความจำเป็นต้องคัดสรรคุณภาพ  แต่สำหรับแม่และแดดดี้แล้ว ขนมอะไรที่เราสองคนคิดว่า ไม่ดี และเราไม่ทาน แล้วเราก็ไม่เคยคิดจะซื้อมันมาเลย

 

วันหนึ่งเมื่อแม่ทำขนม ลูกเดินมาบอกแม่ว่า ลูกอยากทานช๊อคโกเลต แม่บอกว่า เราไม่มีช๊อกโกเลตนะลูกมันหมดแล้ว ลูกบอกว่า ไม่เป็นไรนะ Give me my pimpkin bucket, I will go trick or treat get you chocolate แม่ ฟังแล้ว แม่อดขำไม่ได้นะครับลูก แม่ว่า เป็นเรื่องที่ฉลาด ผสมกับความน่ารักของลูกไปด้วย ที่ลูกรู้จักสังเกต ปรับปรุงและแก้ปัญหา ด้วยสมองและสติน้อยๆ ของลูก แม่หวังว่าวันหนึ่ง ความฉลาดเฉลียวเหล่านี้ ลูกจะนำไปปรับปรุงให้เข้ากับการดำเนินชีวิตของลูกได้ดีนะลูก

     Share

<< What does the color mean?A Promise >>

Posted on Wed 4 Apr 2007 5:33