Explaination and understanding –Summer 07

 

Explaination and understanding –Summer 07

 

ลูกรักของแม่

 

สัญญาของเรา ต้องเป็นสัญญาเสมอในคำพูดของเรา  แต่ครั้งนี้มันไม่ได้ อย่างที่ควรจะเป็น

 

อย่างที่แม่ ได้บอกกับลูกเสมอว่า ให้ลูกทำตัวเป็นเด็กดี ช่วยเหลืองานบ้านแม่ และ แดดดี้ เล็กๆน้อยๆ ในสิ่งที่ลูกสามารถทำได้ แม่จะให้เงินเก็บกับลูก ให้ลูกสะสม และ เราจะไปซื้อ รถไฟ James กัน ซึ่ง เป็น คาเรคเตอร์ที่ลูกปรารถนาอยากได้มาแสนนาน จริงๆ ลูกก็มีอยู่แล้ว แต่ตัวนี้เป็นโมเดลใหม่ แม่เห็นแล้ว แม่ จะซื้อให้เลยก็ได้ อย่างที่แม่บอกลูกหลายๆ ครั้งแต่ แม่คิดว่า การที่แม่ให้ลูกรู้จัก เก็บเล็กผสมน้อย ผลออกมา คือ ลูกรักที่จะ เก็บเงิน และภูมิใจกับสิ่งที่ลูกได้ทำ ยิ่งไปกว่านั้นลูกได้เรียนรู้ที่จะดูแลของเล่น ของลูกที่มาจากการสะสมเงินด้วยตัวเอง ในระดับที่ เด็กเล็กๆคนหนึ่งสามารถทำได้ เพราะ มันมาจากความอดทน อดกลั้นของลูก

 

ครั้งนี้ เราสองแม่ลูก ได้ไปร้าน ขาย รถไฟ เราได้ค้นพบว่า รถไฟที่ลูกกำลังถืออยู่และกำลังจะจ่ายเงิน ลูกไม่สามารถ เอามันกลับมาบ้านได้เนื่องจาก รถไฟที่ ผลิตออกมา มีการปนเปื้อนของสารตะกั่ว และ recall สินค้าตัวนั้น ทำให้เราไม่สามารถซื้อมันได้ แม่เห็นสีหน้าของลูกวันนี้ (( 14/5/07)) แม่สงสารลูกของแม่เหลือเกิน

 

แม่ต้องจับลูกมานั่ง แล้วอธิบายไปตามสภาพความเป็นจริง ใช้คำง่ายๆ อธิบายง่ายๆให้ลูกเกิดความเข้าใจ ลูกมีคำถามให้กับแม่ อีกสองสามประโยคว่า

 

Why people made it bad???  When will they carry it again???   How long I have to wait??

 

แม่ก็ตอบคำถามให้ลูกนะครับ แม่รู้นะลูก การที่เราตั้งความหวังอย่างใดอย่างหนึ่ง แล้วมันผิดหวัง มันย่อมเจ็บปวด มันย่อมเสียใจ แต่แม่กลับดีใจในส่วนลึกๆ ว่า มันเป็นบทเรียนที่จะสอนให้ลูกรู้จักคำว่า ผิดหวัง รอคอย ผิดพลาด และ ยอมรับ

 

ครั้งนี้ แม่อธิบายว่า การที่คนผลิตสินค้าออกมาแล้วมันไม่ดี เกิดจากการผิดพลาด เกิดจากการไม่ระมัดระวัง หรือเกิดจากการคาดไม่ถึง และ คนที่ผลิตออกมา รู้ว่ามันไม่ดี เค้าก็ไม่อยากให้เด็กๆ เล่น เพราะจะทำให้เด็กป่วย ดังนั้นสิ่งที่เค้าต้องดึงเรียกสินค้าออกจากร้านคือ เค้ามีความหวังดีว่าไม่ต้องการเห็นเด็กเจ็บป่วยจากของเล่น และ ไม่อยากให้เด็กๆ ไม่รักเจมส์

 

และ หากเค้า แก้ปัญหาเหล่านี้ได้แล้ว เจมส์ รถไฟแสนรักของลูกก็จะ กลับมาขายได้เหมือนเดิม ถึงตอนนั้นเราก็จะกลับมาใหม่ และ นานแค่ไหน แม่ไม่รู้ รู้แต่ว่า นับจากนี้ไป เราก็ยังเก็บเงินเหมือนเดิม หากเรามีมีมากพอที่จะซื้อ โมเดล หรือ Constructions อื่นได้เราก็จะซื้อกัน เพียงแต่ให้ลูกมั่นใจเท่านั้นว่า เรามีเงินพอ และยังต้องการเจมส์เหมือนเดิม

 

ลูกก็บอกว่า โอเค จะรอ และ จะเก็บเงิน เพิ่มขึ้น ลูกรู้ไหม เมื่อแม่จบคำอธิบาย ลูกผยักหน้าเข้าใจ และ ตอบรับกับแม่มาแบบนี้ แม่รู้สึกว่า ลูกของแม่ เติบโต จริงๆ ไม่งอแง แล้วร้องโน โน เสียงดัง ไม่พอใจ  เหมือนเด็ก 6 ขวบที่เราเห็น แล้วลูกต้องไปอธิบายเค้าว่า สินค้าไม่มีเพราะมัน ไม่ดี It is bad, it will make you sick. You better wait and when they fix it you can come back and get it again or you can take another model. แม่ฟังแล้ว แม่อดอมยิ้มไม่ได้ ลูกพูดจบ แม่ของเด็กคนนั้น ต้องหันมาถามแม่ว่า ลูกของแม่อายุเท่าไหร่ แม่ตอบไปว่า สามขวบ นิดๆ เค้าบอกว่า You raise a reasonable child  เราสองคนแม่ๆ เลยได้มีบทสนทนาต่อกัน และ แม่ภูมิใจในตัวลูกมากนะครับ แม่ไม่ได้หมายความว่า ลูกเก่งกว่าหรือดีกว่าแต่อย่างใด แต่แม่ เป็นแม่ แม่ย่อมภูมิใจในระดับที่ว่า ลูกของแม่ อายุ แค่นี้ ยอมรับและเข้าใจ โดยไม่โวยวาย ไม่งอแง เท่านั้นเอง แม่ไม่ได้เปรียบเทียบว่า ลูกดีกว่า เด็ก 6 ขวบที่ลูกเงียบ ลูกโอเค แต่แม่ภูมิใจตรงที่ ลูกยอมรับ กับ สิ่งที่ผิดหวัง กับ ความจริงที่ปรากฎ แม่ภูมิใจว่า ลูกสามารถดีลกับมันได้ดีเท่านั้นเอง แค่นี้เท่านั้นจริงๆนะลูก เพราะชีวิตของคน มันต้องเจออะไรอีกมากมายในชีวิต โดยเฉพาะเรื่องแห่งความตั้งใจหวังแล้วไม่ได้ดังหวัง หลายคนยอมรับไม่ได้ ทำให้เสียพลัง ในการดำเนินชีวิต หมดแรงไประหว่างทางก็มาก  การที่ลูกเริ่มดีลกับความผิดหวังได้แบบนี้ แม่เริ่มเห็น แสงสว่าง แห่งการอบรมลูกได้มากขึ้นว่า ลูกเป็นเด็กมีเหตุผล และยอมรับฟังนะลูกนะ

 

แม่บอกกับแม่ของเด็กคนนั้นว่า มันเป็นการยากแก่การทำใจยอมรับ สำหรับเด็ก แม้แต่กับผุ้ใหญ่เองก็ตามทีเพราะการที่เราคิดเราหวังแล้วไม่ได้หวังมันก็แย่  อีกอย่าง สินค้าเหล่านี้ไม่ได้ ราคาถูกแต่อย่างใด แค่ชิ้นเล็กๆ ก็ราคา 19.99 เหรียญ ขึ้นไปทั้งนั้น ดังนั้นการ ตัดสินใจซื้อของพ่อแม่ระดับ คนชนชั้นกลาง อย่างอเมริกันชนแล้ว ย่อมคิด ทบทวนอย่างดี และ เมื่อตัดสินใจว่าจะให้ เนื่องจากไม่ใช่เทศกาลคริสต์มาสหรือวันเกิด เด็กๆ ย่อมมีความสุข มีความหวัง อย่างเต็มที่ เมื่อไม่ได้มา เรา ในฐานะที่เป็นแม่ ต้องดีลให้ได้ ว่า จะต้องทำอย่างไร ต้องอธิบายหรือให้ลูกยอมรับได้อย่างไร แม่เองก็ไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจกับเรื่องนี้แต่อย่างใด แต่แม่ก็อธิบายให้ลูกฟังเท่าที่ความสามารถของแม่จะทำได้ และ ชี้ให้เห็นว่าเหตุและผลเป็นแบบนี้ มันเลยต้องมี ความผิดพลาดกันได้ แม่เองไม่ได้คาดหวังว่าลูกจะ ยอมรับได้โดยไว แม่เอง แอบดีใจที่ลูก ไม่งอแง และยอมรับมัน ได้อย่าง มีเหตุมีผล แม้ว่าลูกจะบอกกับแม่ว่า ลูกเสียใจบ้างแต่ลูกรอได้ 

 

 แม่เองต่างหากที่แอบเสียใจ และผิดหวัง เพราะ แม่อยากให้ลูกได้รับ กับสิ่งที่ควรจะได้ แต่ครั้งนี้แม่ได้รับบทเรียนจากลูกว่า การยอมรับ สิ่งที่มันเป็นไป ไม่ได้อย่างที่หวังหรือตั้งใจ อย่างเปิดใจ อย่างยอมรับมันแล้ว เราก็สงบใจ เราก็มีความสุขกับสิ่งที่มี และสิ่งที่เป็นรอบๆตัวได้เช่นกัน  ขอบคุณนะครับลูกสำหรับบทเรียนจาก ลูก แม้ว่าลูกจะไม่ได้ตั้งใจหรือมาจากนิสัยของลูกก็ตามที แต่ครั้งนี้ ลูกสอนแม่ ให้แม่รู้จัก มองโลกอีกมุมมองหนึ่ง จากเด็กตัวเล็กๆ ที่แม่เฝ้าดูแล แม่เฝ้าอบรมสั่งสอน ด้วยความรัก จากหัวใจของแม่ แท้ๆ ไว้ให้มันผลิตได้ใหม่นะลูกนะ เราสองคนแม่ลูกจะต้องได้เจ้าตัวนี้มาไว้ในครอบครองแน่ๆเลย

     Share

<< Collectible learnerNatural intended >>

Posted on Sat 16 Jun 2007 9:07