8 th week pregnancy

8 th week pregnancy

 

ลูกรักของแม่

 

ตอนนี้แม่ กำลังจะผ่านสัปดาห์ที่ 8 แต่อาการคลื่นไส้วิงเวียน ผะอืดผะอม ยังอยู่กับแม่อยู่เลย มาทุกบ่ายจรดค่ำเลยเชียว รู้ไหมลูก ....

 

เมื่อกี้แม่เปิดอ่านหนังสือเกี่ยวกับการตั้งครรภ์และอ่านตามเวปไซต์บอกว่า ขนาดของตัวลูกตอนนี้เท่ากับ

บลูแเบรี่ แล้วนะลูก แม่บอกแดดดี้แบบนี้ แดดดี้บอกว่า อือ เล็กนะ แต่สายตามองท้องป่องๆ ของแม่ เหมือนจะมีคำถามว่าแล้วทำไมพุงแม่ใหญ่เช่นนี้ ตอนนี้แม่ไม่สามารถใส่กางเกงมีตะขอได้อีกต่อไปแล้ว แม่ต้องใส่เฉพาะ

อิลาสติกเท่านั้นซึ่งอิลาสติก บางตัวก็แน่นท้อง และ สร้างความอึดอัดให้กับแม่เช่นกัน

 

การทานอาหารของแม่ แม่รู้สึกอิ่มเร็วขึ้น และ ไม่อยากทานอาหารมากเหมือนเก่าแล้ว ไม่ค่อยอยากทานอะไร

มากได้กลิ่นก็ไม่อยากทาน เห็นก็เฉยๆ พาลผะอืดผะอมเอาเสียด้วยตอนนี้ต้องมาบังคับตัวเองให้ทานอาหาร

แทนตลกดีจริงๆ สำหรับท้องครั้งนี้ของแม่ อิ่มเร็วๆแบบนี้แม่ล่ะกลัวจังเลย ว่าจะเหมือนท้องพี่ของลูกหรือเปล่า

เพราะ แม่เป็นฮาร์ทเบิร์นตั้งแต่ท้องได้ สี่เดือนกว่าๆเท่านั้นเอง และเป็นไปตลอดการท้อง และ เหมือนหายเป็น

ปลิดทิ้งเมื่อพี่ของลูกได้คลอดออกมา

 

ทางด้านร่างกายของแม่ นอกจาก สภาพท้องที่ยื่นป่องอย่างมากมาย สิวที่บริเวณหลังก็ยังมี แต่ไม่สามารถ

เทียบกันได้เลยกับท้องแรกนะลูก และ แม่ยังคงดูเหนื่อยนะ หลายคนที่เจอ มักจะทักแม่เช่นนี้เสมอว่าแม่ดู

เหนื่อย ก็แม่รู้สึกเช่นนั้นจริงๆนะลูก แม่เลยไม่ค่อยได้เดินออกกำลังกายอย่างที่ควรจะเป็น ได้แต่นอน เสียส่วน

ใหญ่ เอาเถอะนะลูกแม่คิดว่า เมื่อไหร่ที่ร่างกายพร้อม แม่ก็จะพร้อมออกกำลังกายเพราะมันเป็นผลดีทั้งแม่

และลูกนะลูกนะ

 

ทางด้านสภาพอารมณ์ แม่ว่า แม่มีความอ่อนไหวมากขึ้น ทั้งๆที่แม่พยายามระมัดระวัง มากขึ้น เพราะมี

ประสบการณ์จากท้องแรกมาแล้ว ว่าทำอะไรให้ควบคุมสติให้ดี แล้วก็ให้มีเหตุผลมากขึ้น ตอนนี้แม่ก็ยังไม่ค่อย

งอแงกับแดดดี้เท่าไหร่  แดดดี้ก็บอกว่า แม่ท้องครั้งนี้ ไม่ค่อยงอแง อือ เหมือนจะดีนะลูกนะ

 

สำหรับพี่ของลูก เค้าน่ารักมากนะลูก เข้ามากอดแม่ มาจูบ บอกว่า จูบเบบี้ เค้าบอกว่า เมื่อลูกออกมาพี่จะดู

แลลูก จะแบ่งของเล่น จะแชร์นั่นนี่กับลูกนะลูกนะ แม่ไม่รู้ว่า พี่เค้าจะทำได้แค่ไหน แต่สิ่งที่พี่เค้าพูดมาทำให้แม่

ชื่นใจและมีความสุข กับการท้องและมีความมั่นใจ กับการ ที่จะดูแลลูกสองคนมากขึ้น ทั้งๆที่ส่วนตัว ลึกๆ ของ

แม่แล้วนั้น แม่เองมีความมั่นใจระดับหนึ่ง เพราะแม่รู้ว่า พี่ของลูกนั้นเป็นเด็กที่มีเหตุผล และ เป็นเด็กที่ฟัง สิ่งที่

แม่กับแดดดี้ พูดเสมอ

 

ตอนนี้พี่ของลูกก็มีความมั่นใจ และ เติบโตมากขึ้นไม่ได้ติดแม่ ต้องการแม่อย่างเคยแล้ว แม่เลยคิดว่า ไม่น่าจะมี

ปัญหาอะไร เมื่อยามลูกคลอดออกมาแล้วพี่ของหนูต้องการแม่ หรือเวลาที่ลูกต้องการแม่ เพราะแม่จะพยายาม

ที่จะจัดสรรเวลาให้กับลูกของแม่ด้วยความเสมอภาค แม่เชื่อว่าแม่ทำได้ 

 

แม่มีความตั้งใจเหมือนเดิมในการเลี้ยงลูกคือ การให้นมแม่ ครั้งนี้แม่ตั้งใจจะให้สองขวบ หากแม่ทำได้ และ ลูก

สามารถทำน้ำหนักได้ดี ไม่เหมือนพี่ชายลูกนะ แม่ให้นมพี่ชายลูกได้เพียง 19 เดือน แม่ก็ต้องเลิกเพราะ พี่ไม่

ยอมทานอะไร ไม่ค่อยดื่มอะไร ชอบนมแม่อย่างเดียวน้ำหนักเลยไม่ขึ้น แม่จำใจต้องเลิกไปด้วยความเสียดาย

 

และ แม่ก็คิดว่าแม่จะเลี้ยงหนูคนเดียวเหมือนเคย คุณยายคงไม่ไหวนะลูก สุขภาพคุณยายไม่ค่อยดี เข่าเสื่อม

จากการหกล้มเมื่อหลายปีก่อนมาแล้ว ไม่สามารถนั่ง หรือยืนได้นานๆ คุณยายเองเสียใจที่ไม่สามารถมาช่วย

แม่ได้ยามเมื่อแม่ต้องการ แต่แม่ได้บอกคุณยายไปว่า ธรรมชาติ ของผู้หญิง กับธรรมชาติแห่งการเป็นแม่ ย่อม

สามารถรับมือ กับลูกได้เสมอ คุณยายไม่ต้องรู้สึกเสียใจหรือไม่สบายใจแต่อย่างใด เพราะแม่เองมีความมั่นใจ

ส่วนตัวว่าแม่รับมือได้ และแม่สามารถทำได้ อาจจะเหนื่อยบ้าง แต่ มันเป็นหนทางที่แม่เลือกแล้ว และแม่มี

ประสบการณ์แล้วแม่มีความมั่นใจมากขึ้น น้านิ้งกับน้าเนิ้สจะมา แต่คงอยู่ได้ไม่นาน เพราะน้านิ้งติดทำงานที่

โรงพยาบาล น้าเนิ้สก็มีธุรกิจต้องดูแล คงมาได้มากที่สุดก็คนละสองอาทิตย์สลับกัน แม่บอกน้าของลูกไปว่า ไม่

ต้องกังวล เพราะแม่มั่นใจว่าแม่ทำได้ แต่น้าของลูกยืนยันว่าจะมาช่วย เพราะ บอกว่าช่วง เจ็บแผลแม่ต้องการ

ความช่วยเหลือที่สุด แม่ รู้สึกดีที่ครอบครัวของแม่ มีความรัก มีความเอาใจใส่ให้กับแม่เสมอ คุยกันไปได้แต่ขำ

กันไปตลอดว่าจะแบก อุปกรณ์การอยู่ไฟ มากันยังไง ได้แต่ขำกัน คิกคักตามประสาพี่น้องผู้หญิงนะลูกนะ

 

แม้กระทั่ง แม่ วิตกกังวลเรื่องไปเอ๊กซ์เรย์มาก่อน ที่จะรู้ว่าท้องลูก หรือ การท้องแบบเสี่ยงเพราะแม่เป็นไธรอยด์

แม่ก็ได้รับ ขวัญและกำลังใจเต็มเปี่ยมทั้งจากคุณตาคุณยาย และคุณน้าของลูกนะลูกนะ แม่รู้สึกว่า แม่ โชคดีที่

มีแหล่งพัก แหล่งพึ่งพิงทางใจที่ดี ส่วนหนึ่ง คุณยายบอกว่า เพราะแม่ไม่ได้กังวลอย่างที่ตัวแม่คิด แม่แค่วิตก

อย่างที่ผู้หญิงท้องทั่วๆ ไปเป็นกัน ตัวแม่เองทำใจและยอมรับได้ เพราะไม่ว่า ลูกจะเป็นอย่างไร ลูกก็เป็นลูกของ

แม่เสมอ และ แดดดี้ก็คิดเช่นนั้น คุณยายบอกว่า อารมณ์อ่อนไหวของคนท้อง

 

 

ดังนั้นขอให้ลูกเติบโตในท้องของแม่ ด้วยความสุขสบายใจ อย่าได้มีความเครียดหรือวิตกอันใด เพราะ แม่รับ

ปาก กับหนูทุกคืนวัน และ สวดมนต์ทุกคืนวัน ให้ลูกของแม่แข็งแรง จิตใจดี มีสติปัญญาดีมีความคิดดี  เพราะ

ไม่ว่าจะอย่างไร แม่ไม่เคยมีความคิดทำแท้ง หรือทำร้ายหนูเลย เพราะลูกของแม่ คือ ของขวัญอันล้ำค่าของแม่

เพราะหนูเกิดจากความรัก ของแม่กับแดดดี้ เราสองคนตั้งใจที่จะมีหนูจริงๆ

 

 

เมื่อพี่ของหนูรู้ว่า แม่มีเบบี้ เค้าเข้ามากอดแม่ แล้วบอกแม่ว่า “Mommy, I will be a big brother, I will help you take care for baby and I will be your good boy.” แม่รุ้สึกแล้วว่า หนูช่างเป็นเด็กที่โชคดียิ่งนัก เพราะ แค่รู้ว่าเรา จะมีหนูทุกคนก็พร้อมจะรัก หนูแล้วนะลูกนะ

     Share

<< morning sickness10 weeks I have you >>

Posted on Tue 4 Sep 2007 7:10