10 weeks I have you

ลูกรักของแม่

 

สิบสัปดาห์แล้วนะลูกที่ หนูมาอยู่กับแม่ ตอนนี้ แม่มีอาการที่ดีขึ้นมากแล้วไม่เหนื่อยมากนัก

ไม่คลื่นไส้ผะอืดผะอมมากอย่างที่เคยแล้ว น้ำหนักแม่ขึ้นมา 1.8 กก หรือราวๆ 4 ปอนด์ หมอบอกว่า

อยู่ในเกณฑ์ แม่ไม่อยากน้ำหนักขึ้นมากนะลูกนะ เพราะ แม่อยากให้น้ำหนักอยู่ที่หนูมากกว่า แต่แม่

ก็เลือกทานอาหารที่ดีมีประโยชน์เพื่อหนูอย่างมากๆแม่ตอนนี้ไม่อยากทานอาหารรสเปรี้ยว หรือรสจัด

อีกต่อไปแล้ว ทานได้อย่างเดียวคือรสชาติจืดๆ ซึ่งก็ช่วยแม่ได้มากเรื่องเกี่ยวกับ อาการฮาร์ทเบิร์น

 

ตอนนี้แม่พยายามทานให้น้อยลงในแต่ละมื้อ แต่จะทานถี่ขึ้น เพราะหากแม่ทานจนอิ่ม แม่จะเป็น

ฮาร์ทเบิร์น และแม่จะทรมาณมากๆ เลย

 

วันพฤหัสนี้ แม่จะได้เจอหมอเป็นครั้งแรก เพราะที่ผ่านๆมา แม่ได้เจอ แค่ พยาบาล แม่รู้สึกว่า แม่มีเรื่อง

ที่จะพูดจะคุยกับหมอมากมาย แม่เองแอบอึดอัดที่หมอและพยาบาลไม่ได้ ให้ความเอาใจใส่

((อย่างที่แม่คาดหวังว่าจะได้)) เพราะตอนแม่ท้องครั้งแรก แม่ได้รับความเอาใจใส่มากกว่านี้ อาจจะ

เป็นเพราะส่วนหนึ่ง แม่เป็น ธัยรอยด์แบบเป็นพิษ และยาที่ทานไปก็เป็นอันตรายต่อการพัฒนาการของ

ตัวอ่อน ยิ่งไปกว่านั้นแม่ต้องผ่าตัดในช่วงไตรมาสที่สอง น่าจะเป็นอย่างนั้น แม่เองพยายามปลอบใจตัวเองไป

เรื่อยๆ พยายามให้ตัวเองใจเย็นเรื่อยๆ เพราะ แม่อยู่ภายในการดูแลของหมอ หากอันไหนหมอไม่เห็นว่า

อันตราย หมอคงไม่ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไรนักนะลูก

 

 

แม่ได้เจอพยาบาลก็กรอกประวัติ การแนะนำเอกสารการให้ความรู้เกี่ยวกับคนท้อง และ อื่นๆ อีกมากมาย

 ซึ่งแม่เอง ก็โดนซักประวัติเยอะพอสมควร เพราะแม่เคยท้องอัตราเสี่ยงมาก่อนแล้วย้ายมาอยู่ในพื้นที่นี้

กลายเป็นว่าแม่เป็นคนไข้ใหม่ เค้าก็ต้องขอประวัติจากโรงพยาบาลเก่าอีก วันนั้นทั้งวันแม่เลยต้องจัดการ

เซ็นต์กรอก จัดการเอกสารจนเบื่อไปเลย พยาบาลบอกว่า แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ต่อจากนี้แม่คงไม่ต้องยุ่งกับ

เอกสารมากมายขนาดนี้ 

 

แม่รู้สึกว่าแม่ท้องโตมากนะลูก เมื่อเทียบกับท้องพี่ชายของหนู เพราะตอนที่แม่เริ่มใส่เสื้อผ้าหลวมๆ

ก็เมื่อตอนแม่ท้องราวๆ 14-15 สัปดาห์ไปแล้ว แต่ท้องหนู กางเกงแม่เริ่มแน่นตั้งแต่ สัปดาห์ที่ 8 แม่คุย

กับมิดไวฟ์ค้าบอกว่าเพราะว่า มดลูก และกล้ามเนื้อต่างๆ ผ่านการยืด มาแล้วจากท้องแรกดังนั้นท้องสอง

จะโชว์เร็วกว่าท้องแรกมากๆ เพื่อนๆ แม่ยังแซวว่า แม่จะมีลูกฝาแฝดหรือเปล่า ทำเอาแม่ แอบตื่นเต้นและ

กังวล ไม่ได้ ตามประสาคนท้องช่างเซ้นสทิฟนะลูกเพราะตอนแม่ท้องพี่ชายหนูได้ 20 วีค มีคนถาม

เหมือนกันว่า แม่จะคลอดเมื่อไหร่ พอแม่ บอกกำหนดคลอดไป เค้าก็บอกว่า อือ สงสัยฝาแฝด แม่ว่าแม่

คงเป็นแม่ที่ท้องโตนะลูกนะ

 

อาการเซ้นสิทีฟของแม่ ครั้งนี้น้อยกว่า ท้องแรกนะลูกนะ แม่เข้าใจว่า แม่ได้เตรียมตัว เตรียมใจไว้มาก

กว่าท้องแรก และมีประสบการณ์มากขึ้น พี่ชายของหนู กอดจูบท้องแม่ทุกวัน หนูรู้ไหมลูก ว่าพี่ของหนู

พร้อมรับหนูไว้ในหัวใจแล้วแม่และแดดดี้ไม่ต้องพูดถึง เราสองคน อดใจไม่ไหว อยากได้เห็นหนูเร็วๆ

ผ่านทางอัลตร้าซาวน์ ((ซึ่งยังไม่ได้กำหนด จากหมอเลย)) แม่อยากรู้ว่าหนูอยู่ดีมีสุขอย่างไร

 

แม่ไม่รู้หรอกว่า หนูจะเป็นหญิงหรือเป็นชาย หลายคนบอกว่า แม่น่าจะได้ลูกสาว เพราะ ช่วยกันลุ้นว่า

ชาย คน หญิง คนท่าจะดี สำหรับแม่ แล้ว ยังไงก็ได้ เพราะหนูเป็นลูกของแม่ แม่ก็รักไปแล้วนะลูก

แต่แดดดี้บอกแม่ ว่า รู้สึกว่าเป็น เด็กชาย สำหรับแม่ แม่ไม่รู้ หลายคนบอกว่า แพ้ท้องต่างกันบอกได้

แม่ว่าคงไม่จริง เพราะเพื่อนแม่ที่แม่คุยๆด้วยที่มีลูกหลายคนเค้าบอกว่าไม่จริงเลย เค้ามีลูกชาย สี่คน

 แต่ละคนแพ้ท้องคนละแบบเลย เพราะการแพ้ท้องไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น ตอนนี้ ก็เลยมีแต่คนลุ้น

 

แม่สิ อยากกลับไปเมืองไทยซักครั้ง แต่คงจะไม่ได้แน่ๆ เลยเพราะว่า หลายๆ อย่าง หมอไม่ยินดีให้

แม่กลับ เพราะสภาพร่างกายของแม่ การศึกษาของพี่หนู และการงานของแม่ และแดดดี้ด้วย แม่

เลยจำใจ อดกลั้น ความรู้สึกนี้ไว้

 

ตอนนี้คนเป็นหวัดกันเยอะเลย แม่เองไม่ได้กังวลอะไรนักนะลูก เพราะแม่ถือว่าแม่พยายามรักษา

สุขภาพของแม่ให้ดีที่สุดแล้ว การหลีกเลี่ยงจากคนป่วย เป็นหน้าที่ของคนท้องพึงกระทำ แต่อีกที

หากมันติดมา อย่างนี้ก็จำใจ ต้องรักษากันไป เพราะว่า ถือว่า รักษาดีที่สุดแล้ว ยกเว้นแต่ว่าแม่จะ

ไม่รักษาตัวเอง ไม่ดูแลตัวเองซึ่งอย่างนั้นคงไม่ใช่

 

วันก่อน แดดดี้เห็นเด็กเป็น เม็ดแดงๆ เต็มตัว แม่ตกใจนึกว่า เค้าเป็นอิสุกอิใส แม่รีบเดินหลบ เพราะว่า

คนท้องไม่ควรเป็นอิสุกอิใส แต่พ่อแม่ของเด็กที่ ยิมนาสติกคงเห็นว่าแม่ทำท่า หลีกเลี่ยงเค้าเลยบอกว่า

ไม่ได้เป็นอิสุกอิใส แม่เลยบอกว่างั้นก็ดี เพราะชั้นท้องอยู่ ชั้นไม่อยากติดตอนนี้ อันตรายกับเด็ก ซึ่งบางคน

บางทีเค้าไม่ได้คำนึงถึงตรงนี้ แม่เองเป็นแม่ ก็ต้องรักษาตัวเองให้มากที่สุด ไม่ใช่เพราะใครนะลูก เพราะลูก

ตัวน้อยๆที่แม่รักดั่งดวงใจของแม่นี่เอง

 

แม่บอกไม่ถูกว่าความรัก ของแม่ มากขนาดไหนที่มีให้กับหนู ไว้หนูโตมา หนูจะได้รับรู้ หนูจะรู้สึกถึง

เหมือนที่พี่ชายของหนูได้รับและรู้สึกนะลูกนะ 

 

ไว้วันพฤหัสแม่จะมาบันทึก เกี่ยวกับการเจอหมออีกครั้งให้หนูนะลูก

     Share

<< 8 th week pregnancyI grow with you >>

Posted on Tue 18 Sep 2007 19:45