To you

ลูกรักของแม่

 

ช่วงนี้ เป็นช่วงที่แม่ยุ่งที่สุด แม่เกือบจะจัดการกับเวลาตัวเองแทบไม่ค่อยได้ เพราะต้องจัดการเรื่องย้ายบ้าน เรื่องติดต่อ เรียลเตอร์ ติดต่องานราชการต่างๆ และบริษัทขนย้าย เซทวัน รวมถึงต้องหาโรงแรมที่พัก และ อื่นๆ แม่รู้สึกว่า วันๆ แม่ ต้องมานั่งทำ หรือ ออนไลน์ หรือ โทรศัพท์ ที่ต้องรอ รอ รอ รอ แม่ เบื่อมาก แต่ก็จำเป็นต้องทำ เพราะจะมารอให้แดดดี้ทำคนเดียว ก็ไม่ดีเพราะแดดดี้เองก็งานล้นมืออยู่เหมือนกัน ไหนจะต้องถ่ายงานจากตรงนี้ให้คนใหม่ และต้องไปรับงานใหม่ ซึ่งอาทิตย์หน้าแดดดี้ต้องไป เทรนงาน สองอาทิตย์ และ แดดดี้จะลาพักร้อน เพื่อจัดการหาเรื่องบ้าน นั่นหมายถึงว่า เราอาจจะต้องห่างจากแดดดี้อีกราวๆ อย่างน้อย 3 อาทิตย์ แม่แค่คิด ก็หนาวยะเยือกแล้ว

 

เพราะลูกทั้งสองคนต้องการเวลา และ ความเอาใจใส่จากแม่เป็นพิเศษมากๆ

 

ลูกสาวของแม่ แม่ขอบันทึกก่อน เพราะ จังหวะของหนู มีเรื่องราวให้บันทึกมากมาย ไม่ใช่ว่าแม่รักหนูมากกว่า แต่ เพราะหนู มีเรื่องที่พัฒนาการ เยอะ และ ชีวิต ช่วงวัยวันของหนูเปลี่ยนแปลง และ เรียนรู้มากกว่าพี่ชายหนู เพราะ วัยขวบปีแรกของชีวิต มันเป็นเรื่องที่ พลาดการบันทึกไม่ได้

 

หนูของแม่ พัฒนาการดีแม่พอใจ แต่หากเทียบกับพี่ชายหนู แม่ต้องบอกว่า หนูช้ากว่าพี่ชายหนูหลายจังหวะ เพราะ อายุเกือบสิบเดือนแบบนี้ พี่ชายหนู วิ่งแล้ว แต่หนูยังเกาะเดินไปมา หนูเดินปล่อยเองได้แค่สองสามเก้า เท่านั้น แต่เรื่องปีน ป่าย และ ความอยากรู้อยากเห็นแม่ก็ว่าหนูพอๆ กับพี่ชายหนูนั่นล่ะ

 

สิ่งที่แม่เป็นกังวลมากกว่า คือ เรื่องการทานอาหารของหนู หนูก่อนหน้าที่จะป่วยตัวร้อน และ เป็นหูอักเสบ หนูจะทานได้ดี ระดับหนึ่ง แม่ไม่เทียบกับใคร แต่เทียบกับพี่ชายหนู หนูทานได้ดีกว่ามาก แต่นับจากหนูป่วยและได้รับ ยาแอนตี้ไบโอติกมานับจากวันนั้นมาจนวันนี้ 8 วันเต็มแล้วที่หนูไม่ยอมทานอาหารเสริมเลย ดูดแต่นมแม่ แม่เป็นกังวล แต่อีกส่วนหนึ่ง ในหัวใจแม่ บอกกับแม่ว่า นมแม่นี่ล่ะ ดีที่สุดสำหรับหนุแล้ว แม้ว่าหนูจะโตมากก็ตาม เพียงแต่ปริมาณสารอาหารที่หนูต้องการ มากกว่ากัน ซึ่งนมแม่อาจจะซัพพลายให้ไม่พอ แม่ได้โทรคุยกับคุณหมอของหนูอีกรอบในวันนี้ คุณหมอบอกว่า ต้องรอให้แอนตี้ไบโอติกหมดก่อน ซึ่ง ทั้งหมด 10 วันหมอบอกว่า ยาอาจจะทำให้หนูไม่อยากทาน ที่สำคัญหนูเห็นมือแม่ป้อนยา หนูเลยกลัว กลัวว่าเป็นยา แต่แปลก แม่ให้ไวตามิน หนูกลับดูดจนหมด ก็ยังดีนะลูก ที่หนูยังดูดบ้าง หนูยังทานโยเกิร์ตบ้างนิดหน่อย 4-5 คำ หนูก็บอกแม่ว่า อะ ดัม แล้วตบมือแปะ ทำท่าว่า อิ่มแล้วไม่เอา ความหมายคือ All done ตอนนี้หนูสามารถสื่อสาร กับแม่ทั้งภาษามือ และ ภาษาพูด แม่ยังไม่แน่ใจว่าหนูจะตอบแม่ เป็นภาษาอะไร แต่ ง่ายๆตอนนี้หนูตอบแม่ เป็นภาษาอังกฤษมาสองสามคำแล้ว เช่น ไฮ กับคนอื่น โบกมือ แล้วกับคำว่า บัย คือ บาย บาย ทั้งๆที่แม่พูดภาษาไทยกับหนูมาโดยตลอด ไม่มีปนเลย

 

วกมาบันทึกเรื่องอาหารต่อ หนูไม่ค่อยทานอะไรเลย แต่แม่ดูแล้วหนูก็ไม่ได้เหนื่อยหรือเพลียหรือหิว อะไรมาก เพราะหนูนอนกลางคืน ก็เหมือนเดิม ปกติ แม่เลยคิดว่าเป็นเพราะ หนูคงไม่อยากรับเอง หรือเพราะกลัวมือแม่ ป้อน เพราะแม่ป้อนยา แล้วหนูดิ้นออกฤทธิ์เหลือหลาย แม่เองก็ไม่อยากจะให้หนูหรอก แต่มันจำเป็น และแม่ก็หยุดไม่ได้ หากหยุด หนูเองจะดื้อยาไป แม่ได้แต่หวัง หวังว่า หนูคงกลับมาทานอาหารใหม่ ไม่จำเป็นต้องทานเก่ง ทานหมดหรือดีเลิศ เพราะแม่ไม่หวังอยู่แล้วว่าลูกแม่จะทานง่าย และแม่เองก็สนุกกับการได้คิด และ ได้สร้างสรรค์อาหารใหม่ๆให้ลูกทานเสมอ

 

ฟันของหนู ตอนนี้หนูน่ะ เด็กหญิงตลก ฟันหนูขึ้น”ไม่ปกติ” เพราะขึ้น ด้านล่างมาหนึ่งซี่ ปกติต้องขึ้นเป็นฟันคู่ล่างสอง บนสอง อย่างนี้ แต่หนูขึ้น ล่างหนึ่งซ้าย บนหนึ่งซ้าย เวลาแม่เห็นหนูยิ้มแล้วแม่ขำมาก แม่เอาหนูไปหาหมอฟันแล้ว หมอฟันบอกว่า ผิดปกติ แต่ไม่ได้หมายความว่า ผิดปกติที่ผิดปกติ ผิดปกติคือ ขึ้นไม่ออร์เดอร์ตามฟันที่ควรจะขึ้น ที่สำคัญหนูเป็นเด็กเหงือกหนาพอสมควร เวลาใช้ฟันตัดเหงือกออกมาเลยใช้ระยะเวลานานหน่อย แต่หนูยังดีว่า ฟันหนู มีช่องว่างไม่อัดแน่นเหมือนพี่ชายหนู

 

พัฒนาการด้านอื่นๆ แม่จะมาบันทึกให้เมื่อหนูครบสิบเดือน

 

พี่ชายหนู ลูกชายแม่ ตอนนี้ลูกสามารถอ่านหนังสือ ง่ายๆ ได้บ้างแล้ว เป็นคำง่ายๆ และ แม่พยายามจะสอนให้ลูกรู้จักผสมคำ ลูกสามารถทำบวก ลบ เลข แบบง่ายๆได้ ที่สำคัญลูกมีวิธีแก้ปัญหาได้เก่ง แก้ปัญหาเกี่ยวกับ Maze ภาษาไทยว่าอะไรแม่จำไม่ได้ เดี๋ยวนึกได้แล้วแม่จะมาพิมพ์แก้ไขให้ใหม่

 

ลูกว่ายน้ำได้เก่งมากแล้ว และ ตอนนี้กำลังเรียนเกี่ยวกับการดำน้ำอยู่

 

อูยได้เวลาลูกเรียนว่ายน้ำพอดี  เดี๋ยวแม่มาบันทึกเพิ่มเติมให้อีกทีคืนนี้นะลูก

 

**

 

แม่มาเพิ่มเติมนะลูก

 

เมื่อกี้ แม่กับแดดดี้กับหนูเช็ดเหงือก แม่เจอฟันหนูตัดออกมาแล้ว ที่ตลกคือ ปกติล่างคู่ บนคู่ หนูจะขึ้นแบบนี้ล่างซ้าย 1 บนซ้าย 1 วันีน้แม่เจอคือ ล่างขวา 1 กับ บนขวา 1 ทำเอาแม่กับแดดดี้ขำ แต่อย่างน้อย ตอนนี้มันก็มาเป็นคู่นะลูกนะ แม้ว่าคู่แปลกๆอยู่บ้าง หนูมักจะมีอะไรต่างจากพี่ชายหนูเสมอ ไม่น่าเชื่อว่า พี่น้องท้องเดียวกัน ความแตกต่างยังเยอะขนาดนี้ แล้วเด็กแต่ละคนย่อมต่างกันมากเป็นธรรมดา

 

ลูกสาวของแม่ ตอนนี้ชอบเล่น เกมส์หย่อนกระป๋อง เพราะบ้านเรามีกระป๋องมากมาย หนูชอบ แม่เลยเก็บเอาไว้ให้หนูเล่น เพราะตุ๊กตา อะไรแบบนี้หนูไม่เล่นเลย หนูชอบเล่น ของเล่นแบบผู้ชาย หรือเพราะหนูเห็นพี่หนูเล่นก็ไม่แน่ใจ ยิ่งกระป๋อง ช้อน พวกนี้หนูชอบมาก พอแม่ให้หนูหย่อนช้อนลงกระป๋องเสียงจะดัง เท่านั้นล่ะหนูจะชอบมาก ใส่หยิบออกหยิบเข้าอยู่อย่างนั้น  เผลอ จับกระป๋องมาเรียงๆ ((พี่หนูเรียงให้))แล้วก็ยืนเตะ เปรี้ยงๆ ซะอย่างนั้น

 

หนูรู้จักชื่อหนูดี แม่ถามว่า คนไหนลูกสาวแม่จ๋า ธาราใช่ไหมจ๊ะ หนูก็จะหันมา แล้วเอามือ ตบๆ ที่ตัวหนู หนูเข้าใจคำว่า ไม่เอา และ โน ได้ดี แต่หนูจะฟังไหม แล้วแต่อารมณ์ หนูจะเรียก แดดดี้ว่า ดาดา น้ำส้ม ว่า จู หนูชอบทานไข่แดงมาก และ ชอบทานปลา แม่ทำง่ายๆคือเอาไปนึ่งกับขิงใส่เกลือนิดหน่อยหนูชอบผักอบเนย มากกว่าผักสด หรือผักต้ม

วันนี้มื้อเย็นหนูสามารถทานได้มากขึ้น แม่เอาซุกีนี ไปผัดเนย แล้วเอามาให้หนู หนูตบมือดีใจ พอหนูเห็นแม่ดื่มน้ำส้ม หนูส่งเสียงใหญ่เลย แล้วบอกว่า จู จู แม่ก็งง หนูก็มองที่แก้วแม่ แล้วร้องลั่น ส่งเสียงโวยวายใหญ่ ทำเอาแม่เข้าใจเลย แม่เลยบอกว่าน้ำส้ม หนูส่ายหน้าแล้วบอกว่าจู .....แต่พอแม่ให้หนูดื่มจากแก้วแม่ แหมยิ้มเชียว แล้วแม่บอกว่าน้ำส้มนะลูก หนูก็ตบมือ

 

หนูชอบเล่นเกมส์ตบแปะ หรือ Pat a cake baker man หนูชอบเล่นกับแม่มากๆ ตบผิดๆ ถูก แต่หนูก็ชอบ ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดทุกครั้งที่ได้เล่น ตอนนี้หนูรู้จักจมูก หู แก้ม คาง ของตัวเองแล้ว แต่ไม่ดีคือ พอแม่ถามว่าไหนหูคะ หนูดึงหูแม่ ทุกทีเลย แม่ควรจะเลิกถามดีไหมค่ะ

 

หนูยืนเองได้นานมากขึ้น แต่ปัญหาคือ หนูนั่งลงไม่ได้ หนูจะค่อยๆ หย่อนก้นลง บางทีหนูก็จะพยายาม กางมือ กางแขน หาที่ทรงตัว หนูยังชอบให้แม่ หรือ แดดดี้จูงมือหนูแล้วเดิน หนูจะมีความสุขมากๆ เพราะหนูเดินได้คล่องหากหนูได้จับแค่นิ้วแม่

 

หนูชอบปีน มากๆ ทุกสิ่งทุกอย่างหนูปีนหมด แม่ก็ให้ปีน เพราะแม่คิดว่าสนองความอยากรู้อยากเห็นของหนู และ ฝึกกล้ามเนื้อของหนูเอง

 

หนูชอบเล่นกับสมูทตี้หมาของเรามากๆ ชอบไปนอนเล่นข้างๆ แล้วก็พูดด้วย ภาษาอะไรก็ไม่รู้ แม่ว่าหนูทำเสียงเหมือนแมว แม่ยังแซวเลยว่า เดี๋ยวสมูทตี้นึกว่าเป็นแมวแล้วจะทำยังไง

อื่นๆ แม่ค่อยมาบันทึกตอนหนูครบ 10 เดือนนะลูก

 

ตอนนี้ลูกชายของแม่ สามารถเล่นการ์ดเกมส์ กับ แดดดี้ได้ เกมส์นี้เป็นเกมส์สำหรับเด็ก 8 ขวบ ลูกสามารถเล่นและสามารถเข้าใจกฏเกณท์กติกาได้อย่างน่าทึ่ง แม่เองยังแปลกใจว่าลูกทำได้อย่างไร แม่ไม่นึกว่าลูกจะทำได้ ขนาดนี้ เพราะเกณท์มันค่อนข้างยุ่งยาก และ สับสน ลูกอ่านหนังสือยังไม่ออกขนาด่วา เข้าใจ แต่ลูกสามารถเข้าใจการ์ดแต่ละใบได้อย่างดี แม่ว่าอันนี้ แม่ทึ่ง

 

เรื่อง กล้ามเนื้อมือ ลูกเขียนหนังสือค่อนข้างเบา แม่เองก็พยายามฝึกเรื่องนี้กับลูก แม่ถามคุณครู ห้องลูก คุณครูบอกว่าไม่มีปัญหาอะไรลูกสามารถควบคุมการใช้กรรไกร การเขียนในเส้น การระบายสี และเข้าใจกฏเกณท์ สามารถทำตามคำสั่งได้ดี คุณครูบอกว่าหากลูกไม่เรียน ห้องนี้ ลูกสามารถข้ามไปเรียน kindergarten ได้เลย แต่แม่ยินดีให้ลูกอยู่ ที่นี่อีกซักปี เพราะแม่ว่าลูกยังอายุน้อยเกินไปแม่อยากให้ลูกจบ ไฮสคูล ที่ 18+ มากกว่า 17+ เพราะแม่ว่าระหว่าง 17+ กับ 18+ ความคิด ความอ่านต่างกันเยอะที่สำคัญ ลูกต้องเข้ามหาวิทยาลัย แม่อยากให้มั่นใจว่า 18+ ของลูกสามารถทำให้ลูกเข้าใจกฏหมาย และ เข้าใจการปรับเปลี่ยนชีวิตที่ห่างจากครอบครัว ห่างจากพ่อแม่ได้มากขึ้น มีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น แม่อาจจะคิดยาว คิดไกล แต่ลูกคือ หัวใจคือชีวิตของแม่ แม่เป็นคนมองการณ์ไกล และชอบแพลน นี่ล่ะ มันคือความสุขของแม่ มันคืออาชีพของแม่ ที่แม่ต้องทำ สร้างหลักฐานความมั่นคงกับชีวิตให้กับลูกนั่นเอง

 

เรากลับมาจากว่ายน้ำของลูก ลูกสามารถ ว่ายน้ำแบบ กรรเชียง และฟรีสไตล์ได้แล้ว แม่ดีใจจัง ตอนนี้ลูกเข้าใจคอนเซปท์เรื่องการดำน้ำแล้ว และแม่ติดต่อ สถานที่ว่ายน้ำ และกิจกรรมต่างๆให้กับลูกไว้ บ้างแล้วสำหรับที่รัฐใหม่

 

แม่ว่าสำหรับลูกชายของแม่แล้วแม่ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย พัฒนาการของลูกดีมาตลอด ตอนนี้ มีสิ่งเดียวที่แม่ห่วงคือเรื่องอาหารการกิน ซึ่งแม่จะมาบันทึกพิเศษสำหรับลูกเลย รวมถึงการไปหาหมอของลูกมาด้วย

วันนี้แม่ขอบันทึกไว้เท่านี้ก่อน เพราะ แม่มีนัดคุยโทรศัพท์กับเรียลเตอร์ ที่ ยูท่าห์นะลูกนะ แล้วไงแม่จะมาบันทึกเพิ่มเติมเมื่อแม่มีเวลา พอ

 

รักลูกแม่สุดหัวใจ

 

     Share

<< mommy timeA 10 months old baby >>

Posted on Sat 31 Jan 2009 8:15